http://www.forum.najafabad.com

۱ - خان پر کنی که  جارچی شهر بوده و دستورات دولتی و شهرداری را با جار زدن در خیابانها  و کوچه ها به اطلاع مردم میرساند و بهمین جهت مهشهریان قدر شناسش   لقب خان پرکنی به او داده اند

۲- خان برقی که میگویند در ربودن اموال و زدن جیب مردم همچون برق بسیار سریع عمل میکرده  و در آمد خود را صرف کمک به مستمندان میکرده

۳- خان چوقی  که در دروازه شهر با گذاشتن چوبی  در جلو راه و بستن راه از واردین به شهر عوارض میگرفته

۴- خان توپی  که با توپ رفتن کسب در آمد میکرده

بیت :

اگر صد ها رجب گینی به پای خمره بنشینند

تمامی کی توان خوردن شراب خان توپی را

عکس مرحوم  خان پرکنی (جارچی)

بالاراست:استادرستگاری 

بالاچپ:استاد اسماعیلی

پایین راست:استاد بیگدلی(برنده رمان سال۱۳۸۵)

پایین وسط:استاد عبدالهی (جمعه گذشته فیلمش "بوسه بر آب" از شبکه۱سیما پخش شد)

پایین چپ: استاد اسماعیلیان

مزار سيد جليل القدر مرحوم آقا سيد تقي موسوي در گورستان نجف آباد كه

 در زمان حيات خود كمك هاي زيادي به مستمندان ميكرد 

زندگی نامه معین

معین در سال ۱۳۳۶ در شهرستان نجف آباد واقع در استان اصفهان در خانواده ای کاملا مذهبی و از نظر مالی در سطح متوسط و پر جمعیت به دنیا آمد. او در دوران نوجوانی و جوانی قرآن را با صوت و اشعار و غزلیات شعرای بزرگ را با لحنی زیبا میخواند. وی در سن ۱۸ سالگی با یادگیری ساز تار با نتها و گوشه های موسیقی و آوازی آشنا شد. او در همان دوران با دوستان خود در مجالس شادمانی برنامه های بسیاری در شهر خود و دیگر شهرهای استان اصفهان اجرا میکرد.

زندگی حرفه ای

معین در سن ۲۰ سالگی در اصفهان به خاطر استعداد و صدای زیبای خود توانست با اساتیدی همچون تاج اصفهانی و حسن کسائی آشنا شود و در کلاس های آواز و موسیقی ایشان شرکت کند. معین در سالهای پیش از انقلاب اسلامی در ایران( از سال ۵۵ تا ۵۸ ) به طور مداوم هر شب در هتل عباسی و هزارویک شب اصفهان برنامه اجرا میکرد. او به خاطر همین کار توانست با افراد بیشتری در زمینه موسیقی و آواز آشنا شود. بعد از انقلاب اسلامی معین فعالیتهای خود را تا قبل از انقلاب فرهنگی ادامه داد و در سال ۵۹ توانست اولین کاست خود را با نام یکی را دوست میدارم را منتشر کند و صدای خود را به تمام ایرانیان در سراسر ایران و دنیا برساند. وی در سال ۱۳۶۰ ایران را ترک کرد و در ایالات متحده آمریکا با کمک دوستانی همچون هایده توانست کار خود را شروع کند و تا به امروز ادامه دهد.

شایعات

اولین و باور انگیز ترین شایعه در مورد معین اینست که میگویند معین نا بینا میباشد. در صورتی که معین از هر دو چشم بینا است و فقط یکی چشمان او به خاطر صدمه دیدن عصب پلک او در زمان نوجوانی کم سو شده و به خاطر غیر متعادل بودن پلک ( ناتوانی باز نگه داشتن او در زمان طولانی) چشمش از عینک آفتابی طبی استفاده میکند.

دومین شایعه که بیشتر از روی اشتباه است نام معین میباشد که او را به اسم رضا میشناسند و گروهی اسمش را معین میدانند در صورتی که نام وی نصرالله میباشد. رضا شاعر بیشتر آهنگهای معین قبل از خروج وی از ایران بوده و بخاطر اینکه در کاستهایی که منتشر شد نام این دو را در کنار هم به این صورت رضا . معین چاپ کرده بودند بیشتر دوستاران وی به اشتباه او را رضا معین خواندند و یا بعضی ها اسم او را معین تصور کردند.

شایعات بسیار دیگری هم هست همانند اینکه امید برادر معین میباشد در صورتی که معین هیچ نسبتی با امید ندارد(معین ۳ برادر به نامهای مصطفی مرتضی و فتح الله داشت که فتح الله در سال ۱۳۸۲ فوت کرده). ویا اینکه معین در آمریکا دارای چند شرکت بزرگ و چند غمار خانه و مشروب فروشی است. در صورتی که او تنها منبع درآمدش فقط از راه خوانندگی و کلاسهای موسیقی میباشد. وی از مشروب متنفر است زیرا او به دین اسلام اعتقاد دارد و نماز خود را ترک نگفته و همیشه با خدای خود در راز و نیاز است. و همیشه موفقیت خود را در کمک خداوند به خود میداند.

امروزه معین به خاطر موقعیت بالایی که دارد بیشتر از پیش به آهنگها و ترانه هایی که قرار به اجرای آن دارد حساسیت نشان میدهد. و از طرف دیگر به خاطر وجود افرادی که هیچ از این هنر والا نمیدانند و فقط صرف داشتن موقعیت مالی بالایی که برخوردارند بیشتر این هنر را به تفریح تشبیه کرده اند کمتر کسی هست که اشعار و آهنگهای مناسب برای معین بسراید و بسازد. به همین خاطر انتشار کارهای جدید از طرف او با فواصل بسیار انجام میگیرد

                                     ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است

                                                            ای ستاره ها چه شد که در نگاه من

                                                            دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد

                                                           ای ستاره ها چه شد که بر لبان او

                                                           آخر آن نوای گرم و عاشقانه مرد

                                                                               جام باده سرنگون و بسترم تهی

                                                                               سر نهاده ام به روی نامه های او

                                                                               سر نهاده ام که در میان این سطور

                                                                               جستجو کنم نشانی از وفای او

                                                          ای ستاره ها مگر شما هم آگهید

                                                          از دو رویی و جفای ساکنان خاک

                                                          کاینچنین به قلب آسمان نهان شدید

                                                          ای ستاره ها ستاره های خوب و پاک

سرو چمان من چرا ميل چمن نمي‌كند

همدم گل نمي‌شود ياد سمن نمي‌كند

تا دل هرزه‌گرد من رفت به چين زلف او

زآن سفر دراز خود عزم وطن نمي‌كند

پيش كمان ابرويت لابه همي كنم ولي

گوشه كشيده است از آن، گوش به من نمي‌كند

با همه عطر دامنت آيدم از صبا عجب

كز گذر تو خاك را مشك ختن نمي‌كند

ساقي سيم ساق من گر همه زهر ميدهد

كيست كه تن چو جام مي جمله دهن نمي‌كند

دل باميد وصل او همدم جان نمي‌شود

جان بهواي كوي او خدمت تن نمي‌كند

دي گله‌اي ز طره‌اش كردم و از سر فسون

گفت كه اين سياه كج گوش به من نمي‌كند